Column: Jouw print is mijn print

Deze column verscheen september 2018 in Vakblad Babywereld.

Een standhouder die de collectie afdekt, afschermt van nieuwsgierige blikken. Standhouders die foto’s van hun nieuwe collectie niet toestaan.
 Sanne en ik bezochten afgelopen zomer de beurs Playtime Paris, waar dit eerder regel dan uitzondering was. Beurzen zijn voor ons een handige manier om op de hoogte te blijven van trends en klantcontacten te onderhouden. Stylink gaf ons een aanvullende missie mee, een artikel met fotoreportage, over de nieuwste trends voor het komende seizoen. Eén trend sprong eruit: de angst voor copycats.

Kleine merken die hun patronen en ontwerpen terugzien in de collectie van grote winkelketens en merken, het blijkt al lang geen zeldzaamheid meer. Hoe ga je ermee om, wat doe je ertegen? Bij thuiskomst spraken we een aantal (ervarings-)deskundigen.

Van alle tijden
Kopiëren is van alle tijden. Internet en moderne technologie maken het wel makkelijker. Vrijwel iedere telefoon heeft een camera, vrijwel ieder merk heeft een website. Websites, lookbooks, en beurzen bereiken niet alleen klanten. Ze zijn ook toegankelijk voor ontwerpers en buyers van grote winkelketens.
Coretty Wierdsma (Petit Monkey / PSikhouvanjou): “Sommigen laten zich inspireren zoals ook wij dat doen, de minder capabelen kopiëren vanwege een gebrek aan kwaliteit. Maar nobody beats the original. Het maakt je ook scherp, je móet blijven ontwikkelen als merk om voor je klanten interessant te blijven.”

Voorkomen
Merken zijn duidelijk terughoudender in het vrij tonen van hun nieuwe ontwerpen. Lookbooks krijg je niet zomaar meer mee. Op bepaalde dagen, waarop juist de grote ketens beurzen bezoeken, passen standhouders hun presentatie aan. Outfits en posters worden van de makkelijk fotografeerbare muur gehaald, kledingrekken afgedekt of naar achter verplaatst.
Carlijn Quirijnen (CarlijnQ) werd in 2017 gekopieerd door een grote Belgische winkelketen en ziet haar ontwerpen met regelmaat terug bij een Chinese webgigant. “Het is zoeken naar een balans tussen zichtbaarheid en afschermen. Klanten bereiken is essentieel voor de omzet. Copycats hebben daar een heel andere invloed op.”
De hoge kosten voor het registreren van patronen en ontwerpen zijn vaak een struikelblok om dit als bescherming in te zetten. Carlijn: “met 8-9 prints per seizoen praten we over € 20.000,- tot € 30.000,-. Met ontwerpen die na 6 maanden uitlopen is dit geen zinnige investering.”

Geen verweer mogelijk?
Gekopieerd, en nu? Ook hier lijken kosten een struikelblok. Kleinere merken kunnen niet hetzelfde financiële geschut inzetten als grote winkelketens. Aanklachten wegens schending van copyright leiden soms tot tegenaanklachten wegens smaad. Is er dan geen enkel verweer?
Charlotte Meindersma van Charlottes Law: “Zeker wel. Als je zaak steekhoudend is, en je bereid bent de tijd en energie ervoor op te brengen, valt er zeker winst te behalen. Een rechtszaak brengt inderdaad vaak hoge kosten met zich mee. Bij winst zijn die echter niet voor jou. Procederen tegen China is lastiger. De aangeklaagde of veroordeelde partij daagt niet altijd op, of betaalt de opgelegde schadevergoeding niet. Wel effectief zijn de formulieren die Chinese webgiganten vaak op hun site hebben, waarin je melding kunt doen van de schending van je copyright. Invullen leidt vrijwel altijd tot het offline halen van de kledingstukken.”